RATUSZ W POZNANIU

Poznań. Renesansowy ratusz i kamienice Starego Rynku.

Ratusz w Poznaniu swój obecny kształt zawdzięcza Janowi Babtyście Quadro z Lugano, który w latach 1550 – 1560 na zlecenie miasta przeprowadził przebudowę gmachu zniszczonego przez pożar w 1536 roku. Na głównej, bogato polichromowanej fasadzie z trzykondygnacyjną loggią przedstawiono wizerunki władców, sceny biblijne oraz symbole cnót.

Na początku XX wieku budynek przeszedł gruntowny remont, podczas którego część malowideł została skuta. Pod koniec tego stulecia rozpoczęto odtwarzanie polichromii, przywracając budowli dawną świetność.

We wnętrzu na szczególną uwagę zasługuje Wielka Sień ze wspaniałą renesansową dekoracją sklepienia. Najbardziej charakterystycznym elementem ratusza są dwa mechaniczne koziołki, trykające się 12 razy w południe na wieży. Ogląda je codziennie tłum turystów i gapiów.

Zabudowa Starego Rynku, niegdyś drewniana, od drugiej połowy XV wieku była zastępowana murowaną. Podczas wyzwalania miasta w 1945 roku większość kamienic została zniszczona, zrekonstruowano je w następnych dwóch dekadach.

Jednymi z piekniejszych budowli są: wzniesiony w latach 1773-1776 pałac Działyńskich oraz renesansowy pałac Górków z 1548 roku z arkadowym dziedzińcem.

Fragment książki „Najpiękniejsze miejsca w Polsce”. Wydawnictwo: Publicat.Autor tekstu: Maria Backmann