SZWAJCARIA ŻERKOWSKA

SZWAJCARIA ŻERKOWSKA. LASY I WZGÓRZA

Z żerkowskich wzgórz morenowych rozciąga się wspaniała panorama na pradolinę Warty. Nic dziwnego, ze krainę tę nazwano Szwajcarią Żerkowską.

Na lewym brzegu Warty, na północ od wzgórz, w widłach Warty i Lutyni, rosną wspaniałe, niespotykane już prawie nigdzie indziej lasy liściaste. Naukowcy określają je mianem zbliżonych do naturalnych. Mieszanka jesionów, dębów, lip, olch, a także wiązów i brzóz, może przyprawić o zawrót głowy.

Ich uroda i wartość przyrodnicza sprawiły, ze już w 1907 roku powstał tu pierwszy w Wielkopolsce rezerwat. Ochroną objęto wtedy fragment wielogatunkowego lasu łęgowego w dolinie Warty.

Dziś łeg wiązowo-jesionowy oraz grąd środkowoeuropejski – najcenniejsze fragmenty czeszewskich lasów – chronią rezerwaty „Czeszewo” oraz „Lutynia”.

W lasach, których wiek szacuje się na około 160 lat, rosną pomnikowe graby i dęby o rzadko spotykanych rozmiarach, jak np. okazałe 200-letnie dęby nad Lutynią o obwodach 770 i 720 centymetrów. Obszar to niezwykły, malowniczy, nietknięty ręką cywilizacji. Może dlatego, że dostęp doń jest utrudniony, bo do rezerwatów w zasadzie można jedynie dopłynąć gospodarczym promem z Czeszewa.

Szwajcaria Żerkowska to kraina o wyjątkowo urozmaiconej rzeźbie, pełna wzniesień, parowów i wspaniałych panoram rozciągających się ze wzgórz. Widok, jaki roztacza się ze wzniesienia we wsi Brzostków na doskonale wkomponowany w krajobraz pałac w Śmiełowie, nie ma sobie równych w Wielkopolsce.

Niezwykle malownicze tereny nad Wartą, Lutynią i Prosną objęto ochroną, tworząc w 1994 r. Żerkowsko-Czeszewski Park Krajobrazowy, który rozciąga się od Żerkowa na południu po Miłosław na północy.

Fragment książki „Najpiękniejsze miejsca w Polsce”. Wydawnictwo: Publicat. Autor tekstu: Anna Plenzler